Religie a wierzenia

You are currently browsing the archives for the Sakramenty category.

    Czym są religie?
    Przeważnie nie zastanawiamy się nad znaczeniem zjawisk, które nas otaczają. Uważamy, że skoro już zastaliśmy je w czasie swojego życia na Ziemi, to nie potrzebujemy dodatkowych definicji, które by je dookreśliły. Podobnie rzecz ma się z religią. Przez wielu utożsamiana jest z tylko jedną – swoją własną. Inne religie dla osób wierzących nie są prawdziwe czy też nie niosą ze sobą żadnych korzyści. Ale w rzeczywistości wszystkie religie są takie same, przynajmniej jeśli chodzi o założenia, na których się opierają. Religią określa się system praktyk religijnych i wiarę, która temu towarzyszy. Wierząc w jakąś wyższą istotę czy bóstwo, musimy oddawać mu należną cześć, aby ono dało nam szczęście, zdrowie, życie wieczne czy jakąkolwiek inną rzecz, o którą prosimy. Ową cześć najczęściej oddaje się za pomocą modlitw, medytacji, uprawiania jogi czy przestrzegania rygorystycznych zasad w życiu codziennym. Jeśli tylko wszystkie te wymagania zostaną spełnione, to wówczas bóstwo wspomoże wierzącego. Gdy występuje się przeciwko nim, wtedy bóstwo może zesłać karę, która powinna być dla wierzącej osoby nauczką. Gdy przewinienia są zbyt wielkie, czasami zdarza się, że osoba zostaje pozbawiona szansy dostania tego, do czego w założeniu ma dążyć. Na przykład religie chrześcijańskie uważają, że gdy człowiek zgrzeszy, to wtedy dostaje się do Piekła, które jest przeciwieństwem Nieba – do którego wstęp mają tylko ci, którzy postępują zgodnie z „regulaminem” tej religii. Obecnie na świecie istnieje ponad 10 tys. różnych religii. Większość religii opiera się na założeniu, że światem rządzą siły dobra i siły zła. Te złe skłaniają ludzi do występków, dobre natomiast przed nimi przestrzegają. Żeby zrozumieć lepiej ten system, należy cofnąć się o parę tysięcy lat wstecz. Koncepcja dualizmu pojawia się w starożytnych religiach, które bardzo duży nacisk kładły na oddzielenie od siebie ciała i ducha. Ciało utożsamiano z materią nieożywioną, ziemią, natomiast ducha z substancją duchową, tym co miałoby być niedostrzegalne dla człowieka. Siły dobra i siły zła nieustannie ze sobą walczyły o dominację nad światem. Przykładem religii, której istotą jest dualizm, jest zaratusztrianizm. Nazwa tej religii pochodzi od imienia jej założyciela – Zaratustry. Mówi ona, że świat jest rządzony przez dwóch bogów – Pana Mądrości i Ducha Zła. Są oni ze sobą na zawsze powiązani i jeden nie może istnieć bez drugiego. Ahura Mazda, czyli Pan Mądrości, jest jednak tym prawdziwym bogiem, a owo drugie bóstwo to jego alter ego. Innym systemem religijnym, który opiera się na wierze w dualistyczną koncepcję świata, jest manicheizm, połączył on w sobie różne elementy religii Zaratustry, chrześcijaństwa i buddyzmu. Tutaj dwa przeciwstawne pierwiastki określane są ciemnością i światłem, kiedyś istniały niezależnie od siebie, ale teraz są ze sobą zmieszane. Elementy dualizmu są widoczne także w chrześcijaństwie, które wydziela dobrego boga-stwórcę i złego diabła nazywanego różnymi imionami, który sprzeciwia się jego planom i nakłania wierzących do grzeszenia.

Sakrament bierzmowania

Ważnym elementem w życiu każdego katolika jest niewątpliwie sakrament bierzmowania. Jest to bowiem pierwsza, świadoma decyzja młodego człowieka dotycząca wiary. Jeżeli bowiem poddamy analizie sakrament chrztu i komunii świętej, możemy stwierdzić, że osoba została poddana wierze bez możliwości podjęcia samodzielnej decyzji. Sakrament chrztu ma to do siebie, że rodzice poddają dziecko, które zazwyczaj jest jeszcze niemowlęciem. Jednak w późniejszym etapie maluchy są prowadzone drogą wiary, poznają jej tajniki i najczęściej pragną w niej pozostać. Kolejnym etapem związanym z kościołem, jest przyjęcie sakramentu komunii świętej. Dziecko, które jest w tym czasie ośmioletnie, także nie ma jeszcze dokładnej świadomości na temat religii, prowadzone jest przez rodziców, a także nauczycieli religii. Momentem, kiedy osoba decyduje samodzielnie, czy chce pozostać w danej wierze, nadchodzi dopiero w momencie bierzmowania, kiedy osoba jest na tyle dorosła i odpowiedzialna, że potrafi zająć swoje własne, przez nikogo nie narzucane stanowisko wiary. Jednak ludzie najczęściej, którzy wyrastają w wierze katolickiej, zgłębiają jej tajniki przez wiele lat, pragną pozostać jej wierni. Dlatego też podejmowana samodzielnie i dojrzale decyzja dotycząca sakramentu bierzmowania jest zazwyczaj pozytywna i pozostaje w takim kręgu, jakim prowadzono dziecko przez wiele wcześniejszych lat. Sakrament bierzmowania jest bardzo ważny, jeżeli ktoś myśli o zawarciu małżeństwa w kościele. Bierzmowanie jest bowiem podstawą do tego, aby udzielono zgody na ślub.

Jeżeli ktoś chce zawrzeć małżeństwo z osobą, która jest innego wyznania, nie ma takiej możliwości, jeżeli ta druga ze stron także nie przyjmie chrztu i bierzmowania, byłoby to bowiem niezgodne z postanowieniami kościoła katolickiego. Ludzie, których dzieli wyznanie, często dochodzą do kompromisów i muszą zdecydować się na jedno wspólne wyznanie, aby móc zawrzeć ślub przed Bogiem, w kościele. Musi to jednak być decyzja świadoma i kierowana przede wszystkim sercem.

Wiara a chrzest

Chrzest jest z pewnością pierwszym krokiem człowieka w kierunku wiary. Jeżeli weźmiemy pod lupę wiarę katolicką, z pewnością można zauważyć, że człowiek jest wprowadzany do kręgu wiary zupełnie nieświadomie, kierowany jedynie przez rodziców, a także przejmujący wiarę, w której oni byli wychowywani i której pozostali wierni. Taki sakrament jak chrzest odbywa się zazwyczaj w momencie, kiedy dziecko jest jeszcze niemowlęciem. W takich sytuacjach oczywiście nie można mówić o świadomości wstępowania do pewnej wiary, gdyż jej po prostu nie ma. Taka świadomość, a także pierwsza decyzja jaką można zaliczyć do samodzielnych pojawia się dopiero w momencie przystępowania do sakramentu bierzmowania. Należy jednak pamiętać o tym, że wszystkie te sakramenty nie sprawiają jeszcze tego, że ktoś został przymuszony do danej wiary i koniecznie musi pozostać w jej kręgu. Zmiana wiary zdarza się bardzo często, przede wszystkim w wyniku poznania drugiej połówki będącej reprezentantem innego wyznania. W takich sytuacjach zazwyczaj dochodzi do kompromisu i przyjęcia jednej, wspólnej wiary.

Istnieją także takie wyznania, w których chrzest odbywa się dopiero w momencie, kiedy dana osoba dojrzeje do takiej decyzji i podejmie ją całkowicie samodzielnie. Oznacza to, że dana osoba może wyznawać wiarę, zgłębiać jej tajniki, jednak tak naprawdę w pełni do niej jeszcze nie należy, do momentu, aż podejmie taką ważną decyzję jak przyjęcie chrztu w danej świątyni. Takie sytuacje z pewnością zobowiązują dużo bardziej, gdyż są wynikami dojrzałych i przemyślanych decyzji, do których ludzie dojrzewają przez wiele lat swojego życia. Każdy z nas powinien pamiętać, że dzisiaj istnieje swoboda i wolność wyznania, dlatego też nie jest obowiązkiem naszym tkwienie w wierze, która tak naprawdę nie jest nam bliska, a także będąca mniej pociągającą od tej, jaką chcielibyśmy przyjąć, lecz boimy się opinii innych. Taki sakrament jak chrzest nie zawsze jest zobowiązujący, jednak często staje się krokiem do tego, że dana osoba przekona się do wiary i pozostanie jej wierna.

Polecane strony